Saturday, January 23, 2010

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ EINAI ΑΝΕΚΔΟΤΗ Η ΑΠΟ ΣΠΑΝΙΑ ΒΙΝΥΛΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΕΙ ΠΟΤΕ

Θα παρουσιάζω κατά καιρούς αποσπάσματα από μερικούς πολύ σπάνιους ελληνικούς δίσκους από όλα τα είδη μουσικής καθώς και από ζωντανές ηχογραφήσεις. Αρχή με κομμάτια από τα ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΧΑΡΒΑΣ - κάτω από τα παραμύθια, και MAD - ομώνυμο. Two very rare and very good greek acid rock albums by Periklis Harvas-kato apo ta paramythia (under the fairytales) (1971) and MAD-same (1972) (Nikos Antoniadis guitar, vocals, Vaggelis Koutsotolis flute, vocals, Giorgos Michailidis drums, Kostas Mpalomenos vocals, bass, piano, Dimitris Tsonis vocals, guitar. enjoy a few tracks....





listen to a track




ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ - ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
Elli Paspala - live in Patras






ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ

Από ζωντανή ηχογράφηση του 1992 στο κάστρο της Πάτρας.
PHOTIS IONATOS - ΦΩΤΗΣ ΙΟΝΑΤΟΣ

A fantastic album, ultra rare, only in 300 copies back in late 70s by this greek artist, still active, who lives in France! Poems by greek nobel prize winners poets and avant folk with electronics!!! wow!

 

 



ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ - ΜΑΝΙΑ - NIKOS XYDAKIS
Ross Daly, El.Arvanitaki, Evanthia Reboutsika,...
(rare soundtrack, folk/prog):
 

Saturday, January 9, 2010

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ - ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΡΙΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '60


Σπάνια η φωτογραφία μου αυτή γιατί είναι έγχρωμη από εποχή που υπήρχαν μόνον ασπρόμαυρες!!!!!
Μου την τράβηξαν με φιλμ για slides και η εκτύπωση έγινε στη Γερμανία το 1965!!

-Από παντού, ιδιαίτερα από το παραδοσιακό καφενείο στεγασμένο σε παλιό νεοκλασικό με άνετο εξωτερικό χώρο και τα κλασικά στρογγυλά τραπεζάκια και ξύλινες καρέκλες, δίπλα στη σημερινή ιχθυόσκαλα στην Πάτρα, μαζεύαμε τα καπάκια/τσιγκάκια από τα αναψυκτικά και τα κάναμε πλακέ σαν νομίσματα για συλλογή.
- Πίναμε εκτός από πορτοκαλάδα, λεμονάδα, tam-tam και υπέροχα "υποβρύχιο" και γλυκά κουταλιού.
- Μάζευα μανιωδώς διάφορα χαρτάκια από γκοφρέτες ΙΟΝ και σοκολάτες ΜΕΛΟ για να γεμίσω το άλμπουμ και να κερδίσω το δώρο, μια δερμάτινη μπάλα ποδοσφαίρου (Ποτέ δεν τα κατάφερα, πάντως απέφυγα το σάκχαρο και έμαθα γεωγραφία)...έτρωγα φυσικα τις λεπτές σοκολάτες ΜΕΛΟ (2,5 δρχ) και τις γκοφρέτες ΙΟΝ (2 δρχ) και μάζευα χαρτάκια Disney κα. (Βέβαια κάθε μέρα έπαιρνα 1δρχ για κουλούρι από τον πατέρα μου για το σχολείο οπότε έπρεπε να κάνω οικονομία 2+ ημέρες για σοκολάτα). Μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα μας αγόραζαν κουτί με 20 σοκολάτες/γκοφρέτες και το 'φχαριστιόμασταν'.

Με μια πεντάρα! αγοράζαμε τις καραμέλες/λουκουμάκια κόκκινες τυλιγμένες σε ημι-διάφανο χαρτάκι. και το σουβλάκι είχε 1,5 δρχ αν θυμάμαι ενώ η πίτα με γύρο 1,80 ! Αντι για μπάλες στο δημοτικό σχολείο (10ο Καρανικολού στην Πάτρα) στο διάλειμμα γεμίζαμε ναϋλον σακουλάκια (από χύμα πατατάκια, αφού τα τρώγαμε) με χαρτιά και τα δέναμε σφιχτά, όσο αντέξουν, σπάνια πλαστική μικρή μπάλα ή δερμάτινη σε εκδρομές.



-Άκουγα από το ραδιόφωνο της γιαγιάς (επάνω) την εκπομπή της θείας Λένας και έβλεπα Μπαρμπα-μυτούση στην ασπρόμαυρη τηλεόραση μιας γειτόνισσας το 67, όπως και Λάσυ, Λοουν Ρεϊντζερ, Μάχη, Άγνωστο Πόλεμο, Γειτονιά, Γιώργο Οικονομίδη.....
-Είχα δει ζωντανα τον τελικό παγκοσμίου κυπέλλου του 1970 Βραζιλία-Ιταλία 4-1.
-Είχα πάει και στο στάδιο Καραϊσκάκη μία φορά , έμενα Πάτρα από την 3η δημοτικού και μετά, αλλά τα καλοκαίρια πηγαίναμε και Αθήνα.
-στην Πάτρα περνούσαν κάρα με άλογα που μετέφεραν ξυλεία μπροστά από το σπίτι μου στην αρχή της Αγίου Ανδρέου, και πλανόδιοι με ποδήλατα ή ανάλογα οχήματα όπως γιαουρτάς (που είχε τα γιαουρτάκια σε ξύλινη κατασκευή στη σκάρα του ποδήλατου), πωλητής σάμαλης (με τρικυκλο που μπροστα είχε προσαρμοσμένη πανω σε δύο ρόδες τη βιτρίνα με τα γλυκά), πωλητής μπουγάτσας (με κινητή βιτρίνα σε ρόδες χωρίς πενταλ). Το καλοκαίρι ερχόταν ο πωλητής πάγου με τρίκυκλο για τα ψυγεία στα Βραχνέϊκα, που παραθερίζαμε τότε και παίζαμε καραγκιόζη σε διπλανό σπίτι με μεγάλο υπαίθριο μπερντέ και δερμάτινες φιγούρες. Ο μανάβης περνούσε από τις γειτονιές με το γαϊδουράκι του...
- Ο δρόμος μπροστά από τον Άγιο Ανδρέα ήταν ακόμη χωματόδρομος και ολόγυρα το πραύλιο ένα θαυμάσιο μέρος για γήπεδο!!...
- Παίζαμε κρυφτό, κυνηγητό και μπάλα, πολύ μπάλα... Έπαιζα με τα παλιά μου σκαρπίνια...κάποτε πήρα και παπούτσια με τάπες...
- Τα παιδικά πάρτυ τα κάναμε στο σπίτι μας (κυρίως τα κορίτσια έκαναν) και όχι σε παιδότοπο...

- Βγαίναμε στο δρόμο για παιχνίδι και οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν...
- Έπαιρνα τηλέφωνο και μιλούσα με τους φίλους μου - δεν έστελνα SMS...ούτε Facebook κλπ



- Διάβαζα ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ, ΔΙΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ, Μικρό Ήρωα, Μικρό Σερίφη, και αργότερα ΜΠΛΕΚ, ΟΜΠΡΑΞ, ΣΕΡΑΦΙΝΟ, ΤΙΡΑΜΟΛΑ...
- είχα διαβάσει όλα τα πρώτα Μίκυ Μάους και μαζί με τα άλλα περιοδικά τα παίζαμε αντι χρημάτων σε παιχνίδια με γυαλένια (μπαζ). Μάλιστα κάποιο καλοκάιρι (το 69, 70 ή 71 ;) που ήμουν στην Αθήνα, στο Παγκράτι διακοπές στη γιαγιά μου, μας 'μπαγλάρωσε' η Αστυνομία και δεχτήκαμε αυστηρές παρατηρήσεις στο Τμήμα γιατί παίζαμε τυχερό παιχνίδι!!
-είχα όλα τα πρώτα τεύχη του περιοδικού ΠΙΣΤΟΛΕΡΟΣ με αυτοκόλλητα ολόκληρα εξώφυλλα!(βρήκα μερικά πάντως και τώρα, βλέπε φωτο)

-Πήγαινα και κατηχητικό!! Στην κατασκήνωση της Χριστιανικής Εστίας άρχισα να πρωτοπαίζω και μπάσκετ...επίσης παίζαμε και τότε κάτι αντίστοιχο του σημερινού paintball! αλλά και στίβο - άλμα εις ύψος, τρέξιμο, αντοχή...

- Στη γειτονιά μου, με τη στενή έννοια, υπήρχαν ελάχιστα αυτοκίνητα, εμείς είχαμε ένα Opel Van, πολύ παλιά μετά ένα MG Magnette με μανιβέλα και πικάπ για 45αρια....
- Έκανα με τις ώρες ποδήλατο, χωρίς να κινδυνεύω...
- Φορούσα κοντή μπλε-γαλάζια ποδιά στις τάξεις του Δημοτικού και κοντό παντελόνι σχεδόν μέχρι και που το τελείωσα...τα κορίτσια φορούσαν ακόμη και στο Γυμνάσιο τις όμορφες-σέξυ μπλε ποδιές... όχι το σημερινό αλαλούμ που καθένας φοράει ότι του καπνίσει και η διαφορά πλουσίων και φτωχών διευρύνεται......ήμουν άσος στα μαθηματικά , φτιάχναμε και κόμιξ με στρατιωτάκια ...
-Είχαμε λεύκωμα φυτολογίας στο σχολείο, κάναμε ξυλοκοπτική με σέγα , ζωγραφίζαμε τους χάρτες και κόλλαγα μικρές φωτογραφίες από ζώα και φυτά σε άλμπουμ !!! ακόμη το έχω από το 1972!!!!



- Έτρωγα γλυκό ή παγωτό στα ΟΛΥΜΠΙΑ (ζαχαροπλαστείο -Πάτρα) στη Γούναρη αρχές 70, θυμάμαι το παγωτό ΝΕΣΚΑΦΕ σε ψηλό ποτήρι και μακρύ κουτάλι. Το παγωτό ήταν χύμα, συνήθως κρέμα, σοκολάτα, φράουλα, μια κουταλιά από δυο απ' αυτά, τοποθετημένες όρθια για να δείχνει πολύ, 1 δραχμή, τρεις κουταλιές, 1,5 δραχμή... - Στο σχολείο υπήρχε το μάθημα της Καλλιγραφίας με πέννα και μελανοδοχείο και είχα λεύκωμα Φυτολογίας με αποξηραμένα φυτά...

- Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς την περνούσαμε οικογενειακά με φίλους στο σπίτι και παίζαμε "31" με φασόλια για το καλό του χρόνου - δεν φεύγαμε 00:10' για clubbing...
- Η γιαγιά μου είχε κότσο, φορούσε μαύρα και μαντήλα και άνοιγε φύλλο για τυρόπιττα και σπανακόπιττα στριφτή με άχνη ζάχαρη πασπαλισμένη για γλυκό!!!
- Έπαιζα επιτραπέζια παιχνίδια ΓΚΡΙΝΙΑΡΗ, ΤΡΙΛΙΖΑ, ΣΤΡΑΤΕΓΚΟ, ΝΤΟΜΙΝΟ, ΦΙΔΑΚΙ, ΝΤΑΜΑ και κυρίως MONOPOLY...
- Στα αναψυκτήρια υπήρχε μπιλιάρδο, σκάκι, ντάμα, τράπουλες και τα πρώτα ηλεκτρονικά ήταν ένα τένις σε ασπρόμαυρη οθόνη!
- Στο Λούνα Πάρκ υπήρχαν μόνο Carousel (στροβιλοδρόμιο, ελληνιστί), 0,5 δραχμή, και κούνιες σε σχήμα βάρκας, 1 δραχμή...
- Θυμάμαι τις ουρές στο ΑΤΤΙΚΟΝ και στα ΟΛΥΜΠΙΑ για τις καινούριες ταινίες του Αλεξανδράκη, της Βουγιουκλάκη, του Ξανθόπουλου, του Βουτσά...
- Μου έδινε ένα τάλιρο η γιαγιά μου όταν την επισκεπτόμουν και έλαμπα από χαρά - όχι τώρα που δίνεις 20ευρο και κατεβάζουν τα μούτρα...
- Έπαιζα, μαζί με τα κορίτσια, τράπουλα (ξερή,κολιτσίνα,κουμ-καν, δηλωτή κα), μηλάκια, λάστιχο, κουτσό...κάναμε ποδήλατο....

- Χορεύαμε YANKA...
- Πηγαίναμε στο σχολείο και το Σάββατο...
- Άκουγα δίσκους από φορητό πικ-απ και αργότερα από ένα ραδιο/πικ-απ/έπιπλο LOEWE OPTA...







- Τραγουδήσαμε το "ΣΧΟΛΕΙΟ" και τον "ΤΡΟΠΟ" των OLYMPIANS...αλλά και ADAMO, Θεοδωράκη-Βάρκα στο γυαλό, Elvis κλπ. Κάποια σινγκλάκια τα έβρισκα μέσα στα κουτιά από το απορρυπαντικό ROL.


Ακόμη χωρίς να καταλαβαίνω τι άκουγα βέβαια, είχα ένα συμμαθητή το 70-72 (τώρα μουσικό μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής) που ο αδελφός του που σπούδαζε στην Αμερική αγόραζε βινύλια και τα έστελνε στην Ελλάδα, με πόστερς μέσα, διπλά εξώφυλλα και έβλεπα/άκουγα Pink Floyd, J.Hendrix, Diana Ross και άλλους που δε θυμάμαι τώρα. Ίσως από τότε μου μπήκε το μικρόβιο και μένα ,αλλά η συλλογή μου άρχισε μετά το πανεπιστήμιο.





- Είχα στρατιωτάκια timpo/airfix κτλ και αυτοκινητάκια Matchbox, corgi κα και παίζαμε συνέχεια με τους φίλους στη γειτονιά...
- Τα πάνινα παπούτσια μου ήταν ΕΛΒΙΕΛΑ ή ΑΛΥΣΙΔΑ και όχι NIKE ή ALL STAR...
- Υπήρχαν ελάχιστες αστικές γραμμές
- Η τιμή των παπουτσιών ήταν "με τον πόντο"...

- Στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ διάβαζα το χρονογράφημα του Τσιφόρου στην 3η σελίδα και στην τελευταία σελίδα τις γελοιογραφίες του Χριστοδούλου, του Μητρόπουλου τους Βαρελόφρονες και ιδιαίτερα τον "Σπαγγοραμένο" του Πωλενάκη... επίσης το ΘΗΣΑΥΡΟ και τη "χοντρή με το Ζαχαρία", αργότερα το ΦΑΝΤΑΖΙΟ με τις αφίσες του και κάποιες σεξυ φωτογραφίες.
- Έπαιζα με το πλαστικό βατραχάκι και το τάκα-τάκα...
- Στον θερινό κινηματογράφο έβλεπα Τσίτσιο-Φράνκο, Μπελμοντό, Αλαίν Ντελόν, Λουί ντε Φινές...
- Παρακολουθούσα τις αλλεπάλληλες προσπάθειες της ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΣ να κρατηθεί στην Α' Εθνική και τις επιτυχίες της όταν έπαιζαν ο Δαβουρλής, ο Στραβοπόδης, ο Μιχαλόπουλος κα...
-Αργότερα παίζαμε ποδοσφαιράκι, φλιπερ μηχανικό και μπιλιάρδο και τα πρώτα ηλεκτρονικά, ασπρόμαυρα σε 'χοντρές' οθόνες, όπως το τέννις.
- Κυριακή απομεσήμερο άκουγα από το τρανζίστορ την "περιγραφή των δυο κυριότερων αγώνων της ημέρας"...το βράδυ έβλεπα ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ με το Διακογιάννη και το Φουντουκίδη και τη Δευτέρα διάβαζα το περιοδικό ΦΙΛΑΘΛΟ και το ΦΩΣ .
- Οι μαμάδες, στις γιορτές, φορούσαν γόβες-στιλέτο...
- Είχα VIEWMASTER...έχω ακόμη....
-Πήγαινα για μπάνιο στου Μουρτά και στου Τσαούση... η Καλογριά (Στροφυλιά) ήταν ατέλειωτο ταξίδι 2-3 φορές όλο το καλοκαίρι, χωρίς δρόμους τότε μπορούσες να χαθείς και να κολλήσεις στην άμμο...όταν δε πηγαίναμε στο Φισκάρδο για διακοπές θυμάμαι το νερό από πηγάδι; σε τσίγκινο βαρελάκι με μικρή βρύση πάνω από το νεροχύτη και λάμπες πετρελαίου το βράδυ για να βλέπουμε!!!! Αλλά και ψαράκι στα καρβουνα ακόμη και στην Τασία που τότε δεν είχε τη φήμη και το τουπέ του σήμερα....
και, προπάντων,
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ. ΤΑ ΕΖΗΣΑ! ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΦΤΩΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑ ΟΥΤΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ, ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΞΙΩΝ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΙΚΟΥΡΟΝΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!!




ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ 50-60

Friday, January 1, 2010

ACID FOLK PROG LPs

Να και κάτι διαφορετικό. Ένα άλμπουμ από ένα αγγλικό, πολύ σπάνιο, δεκαετίας '70 συγκρότημα με θρησκευτικό περιεχόμενο στους στίχους και ονειρική μουσική!!  A very rare xian folk prog group! SHARON PEOPLE, dreamy, lovely voices, also fuzz guitar at places!! great, get it here:







Στην ίδια κατεύθυνση και αυτό το επίσης σπάνιο άλμπουμ.
same applies for this rare one, Thurday's child- has far to go,








Αυτό είναι ιταλικό άλμπουμ πολύ σπάνιο με μεσαιωνική μουσική. A folk medieval progressive irish/italian very rare lp, Roisin Dubh.



 Another very rare UK folk album PATCHY FOGG-Today's Weather (1975)..



And a rare french xian prog lp from the late 70s
QUO VADIS-same









Another very nice and rare UK folk-rock lp from 1975 by Andrew Dwyer 'Ballad of a Wanderer'. Below a folk-xian beauty by Geraldine McKeever, 1971.




 
 
Rod Neep
 

This is a 1973 uk folk gem!!