Πολλοί και περί πολλών τυρβάζοντες φιλόσοφοι, κοινωνιολόγοι και λοιποί 'ειδικοί' ανακοινώνουν, συγγράφουν, παρουσιάζουν κείμενα για την έννοια της Δημοκρατίας, αναζητώντας γενικότερα το πλέον κατάλληλο πολίτευμα για την ανθρώπινη κοινωνία. Και όμως ο ίδιος ο Θεός με την κατ'εικόνα και καθ' ομοίωσιν δημιουργία του μας δίνει την απάντηση.'Οπως τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού, όλα εργάζονται για την επιβίωσή του, χωρίς να υπάρχουν 'κηφήνες', το καθένα από τη θέση του, με 'ίσες απολαβές', χωρίς κάποιο να παραπονιέται για την 'καλύτερη θέση' του άλλου και να έχει 'αντιρρήσεις', αλλα όλα προσπαθούν όταν κάποιο μέρος πάσχει και ταυτόχρονα αποβάλλουν τα 'ξένα σώματα' και τηρούν αυστηρή αμυντική στάση έναντι των κακόβουλων εξωτερικών εχθρών, έτσι πρέπει να δρουν και τα μέλη μιας πρότυπης κατα Θεόν κοινωνίας. Όλοι ξεχνούν ότι «Παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον». Η Δημοκρατία εν προκειμένω δεν είναι στάση. Είναι διαρκής πορεία με απώτερο σκοπό μέσω του αναπόφευκτου θανάτου να μεταβεί σε μια τέλεια μετέπειτα αιώνια μορφή! Ένα παράδειγμα δίνει και η μοναστική ζωή - πίστη, προσευχή, υπακοή, κοινοκτημοσύνη, εργασία από όλους πλην των ανήμπορων και εξ' ίσου πρώτιστα πνευματική και μετά κατά το δυνατόν υλική ανταμοιβή. Λιγότερα λόγια λοιπόν και κατάλληλες πράξεις από όλους μας!!
